تقویم را نگاه کردم چه تاریخ جالبی دارد امروز ۲/۳/۴ احتمالاً روز خاصی است به مناسبتهای تقویم نگاه کردم، امروز روز دزفول و مقاومت و پایداری نامگذاری شده اما ظاهراً مناسبت دیگری هم دارد؛ امروز سالگرد شهادت شهید میرحسن میرحسینی «مطهری سیستان» است.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی و خبری تحلیلی افق سیستان به نقل از گزارش جواد قنبری در خبرگزاری تسنیم، تقویم را نگاه کردم چه تاریخ جالبی دارد امروز 2/3/4 احتمالاً روز خاصی است به مناسبتهای تقویم نگاه کردم، امروز روز دزفول و روز مقاومت و پایداری نامگذاری شده اما ظاهراً مناسبت دیگری هم دارد.
بله امروز سالگرد شهادت شهید میرحسن میرحسینی «مطهری سیستان» است؛ چند سالیست که بزرگی و عظمت و همچنین مظلومیت این شهید بزرگوار ذهن من را به شدت مشغول کرده است.
در مطالعه مختصری که سال گذشته در مورد شهید میرحسن میرحسینی داشتم متوجه شدم که این شهید بزرگوار یک نخبه به تمام معنا بوده که متاسفانه به علت کمکاری اصحاب رسانه و قلم همچنان ناشناخته مانده است.
شهید میرحسن یک شخصیت چند بعدی فوقالعاده دارد که در این گزارش سعی شده به اختصار فقط به بعد فرهنگی آن اشاره شود.
در خصوص بعد فرهنگی شخصیت ایشان دو تعبیر به شدت جالب بود که اولی مربوط به سردار شهید اسلام حاج قاسم سلیمانی است که ایشان فرمودند شهید میرحسن میرحسینی ستون فرهنگی لشکر 41 ثارالله بود و همچنین حجتالاسلام هم رزم این شهید بزرگوار گفتند که میرحسن مطهری سیستان است.
شهید میرحسینی در سال 1336 هجری شمسی در خانوادهای کشاورز و شیفته اهل بیت در روستای «صفدرمیربیک» جزینک زابل به دنیا آمد که خانواده نام “میرحسن” را بر او گذارند.
دوران دبستان را در روستای جزینک و دوران راهنمایی را در شهرستان زابل طی کرد تا این که حرکت میلیونی مردم ایران به رهبری امام خمینی آغاز شد. او که از این حرکت بسیار خوشحال بود لحظهای درنگ نکرد و در تمامی صحنهها حضور پیدا کرد و پیامها و اطلاعیههای حضرت امام خمینی(ره) را که به زابل میرسید، جهت توزیع به جزینک و روستاهای اطراف میبرد. در راهپیماییها شرکت میکرد و حتی شبها که انقلابیون در مسجد حکیم زابل جمع میشدند، حضور مییافت و همان جا میخوابید و گاه در پشت بام مسجد نگهبانی میداد.
پس از پیروزی انقلاب نیز خود را وقف انقلاب و خدمت به محرومین کرد. در عاشورای 1361 به همراه جمعی از دانش آموزان کفن پوش برای دیدن آموزش نظامی راهی کرمان شد و پس از اتمام دوره آموزشی به منطقه جنگی اعزام شد و در تاریخ 61/12/19 بعد از بازگشت به زابل مجدداً فعالیت خود را در پایگاه مقاومت شهید صدوقی آغاز کرد.
در سال 1364 در آزمون ورودی دانشگاه شرکت کرد و با رتبه عالی در رشته الهیات دانشگاه تهران پذیرفته شد. در آذرماه 1364 در حالی که مشغول تحصیل بود برای سوم بار عازم جبهه شد. پس از گذراندن دورههای تخریب جهت آموزش عملیات آبی خاکی به یگان دریایی منتقل شد و کار با بیسیم را فرا گرفت.
در تاریخ 64/11/12 پس از تسویه حساب برای ادامه تحصیل به دانشگاه تهران بازگشت ولی از آن جا که دل کندن از جبهه برایش سخت بود به محض شنیدن خبر حمله ایران به منطقهی فاو؛ درس و دانشگاه را رها کرد و همان روز یعنی 21 بهمن ماه 64 به طرف فاو حرکت کرد و تا پایان عملیات و دفع کامل ضدحملههای دشمن در آن جا ماند.
در تاریخ 65/9/9 برای چهارمین مرتبه عازم جبهه شد و در گردان 409 مستقر شد و پس از آن که گردان 405 از نیروهای اعزامی زابل تشکیل شد، فرماندهی گروهان مالک اشتر را به عهده گرفت و برای انجام عملیات و بازپسگیری شهر فاو راهی منطقه شد.
چند روز از عملیات کربلای پنج گذشته بود که سردار حاج قاسم میرحسینی برادر وی و قائم مقام لشکر 41 ثارالله به شهادت رسید. میرحسن برای شرکت در خاک سپاری آن شهید بزرگوار عازم زابل شد و همزمان با حمله به عراق در منطقه فاو بار دیگر در جبهه حضور یافت.
دشمن دست به عملیات وسیعی زد. گروهان میرحسن که در شلمچه در سنگرهای کمین بودند با دشمن درگیر شدند و راه پیشرفت آنها را سد کردند اما دشمن یکی از محورهای دیگر خط را شکسته و از پشت سر، راه گردان 409 را بست و میرحسن و یارانش مانند یاران اباعبدالله حسین علیه السلام در محاصره کامل دشمن بعثی افتادند. آذوقه و مهماتشان تمام شده بود حتی آب برای نوشیدن نداشتند.
نیروهای گردان دور میرحسن حلقه زدند. به آنها گفت: مقاومت کنید شاید برایمان کمک برسد، ساعت 11 تا 12 ظهر در آن صحرای سوزان مردانه مقاومت کردند و جمع کثیری شهید شدند. سرانجام بعد از مقاومت جانانه به آرزوی دیرینه اش شهادت که در هر دعا آن را آرزو میکرد رسید.
در ابتدا تصور بر این بود که میرحسن اسیر شده, از این رو ایشان را مفقودالاثر اعلام کرده بودند تا سرانجام در تابستان 1374 پیکر مطهر شهید بر فراز دستهای همرزمان و دوستانش تشییع شد و به ارواح مطهر شهدای ولایت پیوست.
میرحسن میرحسینی «مطهری سیستان» است
حجتالاسلام حیدری نسب، همرزم شهید میرحسینی در گفتگو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: این شهید والامقام با وجود شاخصههای بینظیر شخصیتی اما متاسفانه همچنان در میان مخاطبین جوان و نوجوان ناشناخته مانده است.
وی افزود: ما اوایل انقلاب در اردوگاه آموزشی ضمن خدمت با جمعیت فرهنگیان در نیشابور با شهید میرحسن میرحسینی آشنا شدیم و حدود یک ماه در آنجا با هم بودیم.
همرزم شهید میرحسن میرحسینی ادامه داد: محل خدمت این شهید بزرگوار به عنوان فرهنگی در منطقه شهرک نارویی شهرستان زهک و محل خدمت من هم در محدوده شهرستان هامون امروزی بود.
وی گفت: با توجه به اینکه بنده در حوزه علمیه مشغول به تحصیل بودم، موجب آشنایی شهید میرحسینی با دروس حوزوی شدم که شهید با توجه به علاقهای که برای آشنایی با دروس حوزه داشت وارد رشته ادبیات عربی شد.
حجتالاسلام حیدری نسبت افزود: این شهید بزرگوار علاوه بر اینکه به کارهای جهادی و رسیدگی به امور روستاییان و مردم میپرداخت برای بحثهای فرهنگی به خصوص در روستاها نیز وقت فراوانی صرف میکرد.
وی بیان کرد: شهید میرحسینی فعالیتهای فرهنگی فراوانی داشتند که راهاندازی کتابخانه سیار برای مردم روستاها و همچنین برگزاری کلاسهای آموزشی تقویتی برای دانشآموزان از آن جمله بود.
همرزم شهید میرحسن تصریح کرد: این شهید بزرگوار اهل علم و دانش بود و هر روز بر این علم و دانش خود میافزود به نحوی که فقط در کتابخانه روستای محل زندگی ایشان بیش از 7 هزار جلد کتاب به یادگار باقی مانده است.
وی با ذکر خاطرهای از شهید میرحسن میرحسینی گفت: در تابستان 62 در ماه مبارک رمضان بعد از اذان صبح مباحثه عربی داشتیم وی با وجود اینکه باید هر روز 18 کیلومتر فاصله را برای رسیدن به مکان مباحثه طی میکرد ولی هر روز در این نشست حضور داشت.
حجتالاسلام حیدری نسبت ادامه داد: شهید میرحسن میرحسینی علاقه فراوانی به یادگیری علم و دانش داشت و به معنای واقعی یک نخبه علمی بود به نحوی که با رتبه عالی وارد دانشگاه تهران شدند.
وی خاطرنشان کرد: شهید میرحسن همچنین فعالیت فراوانی در رشتههای ورزشی داشت و خودش از اساتید رشتههای رزمی بود که در جبهه نیز به آمورزش ورزشهای رزمی میپرداخت و علاوه بر آن فوتبالیست بسیار ماهری هم بود.
همرزم شهید میرحسینی ادامه داد: پی برای انجام کارهای فرهنگی همت ویژهای میگمارد به نحوی که در جبهه نیز در میان آن همه سختیها کلاس های معرفتی برای رزمندگان برگزار میکرد.
وی افزود: این شهید عزیز اهل دعا، نیایش و نماز شب بود و دفترچه ای داشت که در آن دعای خمسه عشر امام سجاد(ع) را نوشته بود که معمولاً زمزمه میکرد و آن را حفظ بود.
حجتالاسلام حیدری نسبت تصریح کرد: این شهید بزرگوار یک شخصیت کامل بود، وی ورزشکاری موفق بود، مداح اهلبیت(ع) و همچنین یک معلم نمونه بود.
شهید میرحسن عارفی به تمام معنی بود
وی بیان کرد: بلاتشبیه اما همانگونه که شخصیت بزرگ حضرت ابوالفضل(ع) زیر پرچم امام حسین(ع) قرار دارد شخصیت شهید میرحسن حسینی نیز در زیر سایه نام برادر بزرگوارش شهید حاج قاسم میرحسینی قائم مقام لشکر 41 ثارالله گمنام مانده و کمتر دیده شده است.
همرزم شهید میرحسن میرحسینی خاطرنشان کرد: این شهید عارفی به تمام معنی و اهل نماز شب بود و همچنین در برخورد با افراد به خصوص مخالفین همواره با اطلاعاتی قوی وارد میدان مباحثه میشد، اهل استدلال و گفتوگو بود و در مقابل مخالفین با توجه به دانش و علمی که داشت همواره پیروز بود.
وی با اشاره به اینکه شهید میرحسن بسیار خوش اخلاق و خوش رو بود، تصریح کرد: چون خودش مسیرش را با بینش صحیح انتخاب کرده بود در برخورد با افراد و مخالفین به روشهای اقناعی و استدلالی برخورد میکرد.
شهید میرحسن الگویی تمام عیار بود
جدیدالاسلام همرزم شهید میرحسن میرحسینی نیز در گفتوگو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: شهدا جاودانگان تاریخ هستند، که بر اوج قلههای دانایی و معرفت ایستادهاند.
وی افزود: شهید میرحسن حسینی معلمی توانا، فرزانه، دانا، آگاه، متعهد و مسئولیتپذیر و دارای بینش و بصیرت بود.
این عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان ادامه داد: شهید میرحسینی از نظر علمی عالمی توانا و دانشمند و معلمی وارسته بودند.
وی با اشاره به اینکه به نظرم یکی از معنای تهاجم فرهنگی این است که بچههای ما چنین شخصیتهایی را نشناسند، گفت: جوانان ما باید چنین شخصیتهایی را برای خودشان الگو قرار دهند.
وی تصریح کرد: این شهید بزرگوار الگویی ارزشمند و مجسم در عمر ماست که همه باید آن را بشناسند و به همه شناسانده شود.
وی تصریح کرد: امیدواریم خداوند به حق محمد و آل محمد(ص) به همه ما معرفت کافی برای شناخت این شخصیتهای ارزشمند و ادامه دادن راهشان را عطا کند.
شهید میرحسن ستون خیمه فرهنگی لشکر 41 ثارالله
میرشهرکی همرزم شهید میرحسینی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم اظهار داشت: جمله ویژهای که همراهان و همرزمان شهید درباره او میگویند میگویند این است که شهید میرحسن میرحسینی ستون خیمه فرهنگی لشکر 41 ثارالله، منطقه و جبهه بوده است.
وی افزود: شهید میرحسن میرحسینی فردی اجتماعی بود به نحوی که همه بچههای روستا با او ارتباط دوستانهای داشتند.
میرشهرکی با اشاره به خوش رویی و خوش اخلاقی بینظیر شهید میرحسینی گفت: این شهید عزیز همواره در کارهای کشاورزی به پدر و مادر در کارهای خانه به خانواده کمک میکرد.
همرزم شهید میرحسینی ادامه داد: وی در تمام راهپیماییها علیه رژیم پهلوی شرکت داشت، در دوران مبارزات مسجد حکیم محلی برای تجمع مخالفین رژیم بود، در راهپیمایی عظیمی که در عاشورای حسینی علیه رژیم پهلوی صورت گرفت حضور داشت و جز افرادی بود که در این راهپیماییها نقش مهمی ایفا میکرد.
وی با اشاره به اینکه این شهید بزرگوار نسبت به مسائل جامعه احساس مسئولیت داشت، بیان کرد: قبل از سال 57 روستای «صفدر میربیک» فاقد راه روستایی بود که این شهید بزرگوار به کمک جوانان و نوجوانان آن راه روستایی و پل ارتباطی را ساخت. این شهید بزرگوار پیشگام ساخت مسجد روستا به کمک جهاد سازندگی و اهالی روستا بود.
میرشهرکی خاطرنشان کرد: شهید میرحسن اهالی روستا جوانان و نوجوانان را به حضور در کلاسهای احکام و عقاید تشویق و با روحانیون اعزامی جهت تبلیغ در روستا همگام و همراه بود. وی برای کودکان کلاسهای فرهنگی قرآنی احکام و عقاید و همچنین کلاسهای دفاع شخصی را با هزینههای خود برگزار میکرد. تهیه لوازم تحریر برای کودکان کم بضاعت دستگیری از ایتام و سالخوردگان را جز کارهای بود که همیشه مقید به انجام آن آن بود.
همرزم شهید افزود: وی در زمان حضور در جبهه کلاسهای آمادگی جسمانی بدنی را برگزار میکردند علاوه بر آن کلاسهای خودسازی شامل احکام و قرآن را نیز به همرزمان خود آموزش میداد.
میرشهرکی بیان کرد: خیلی به اینکه در مکانی که حضور دارد گناهی صورت نگیرد اهمیت میداد اگر در محفلی با غیبت و تهمت مواجه میشد را به سرعت موضوع صحبت را تغییر میداد وی توجه ویژهای به خواندن نماز شب داشت و امورات شخصی رزمندگان دیگر را همراهی میکرد و میگفت ثوابها ریخته شده و ما باید آنها را جمع کنیم.
وی ادامه داد: شهید به خانواده شهدا ارادت ویژهای داشت هر وقت که در روستا حضور داشت اهالی روستا نوجوانان و جوانان را جمع میکرد و در منازل شهدای گرانقدر دعای ندبه توسل و برگزار میکرد. او با توجه به علم و دانشی که داشت سخن و سخنوری ورزیده بود و در اجتماعات مختلف که توسط سپاه و آموزش و پرورش برگزار میشد به ایراد سخنرانی میپرداخت.
در مجموع هرچه از خصوصیات این شهید والامقام بنویسیم باز هم نمیتوانیم ذرهای از خصوصیات بینظیر شخصیتی وی را آنطور که باید بیان کنیم؛ امید اینکه معرفی ابعاد والای شخصیتی این شهید گرانقدر هرچند اندک بتواند به عنوان یک الگو سرلوحه جوانان این مرز و بوم قرار گیرد