مهاجرت و آینده ای مبهم برای کودکان سیستان
امسال نیز با آغاز فصل گرما، همانند سال‌های گذشته، زمزمه های برخی از خانواده‌های سیستانی که تصمیم به ترک زابل و کوچ موقت یا دائم به سایر مناطق می‌گیرند به گوش می رسد. در این میان، یکی از مهم‌ترین مسائلی که باید مورد توجه قرار گیرد موضوع آموزش فرزندان سیستان است.
متاسفانه در سال‌های اخیر، ذهنیتی میان برخی خانواده‌های سیستانی شکل گرفته مبنی بر اینکه ادامه تحصیل در شهرهای دیگر می‌تواند شرایط بهتری را برای فرزندان آنها فراهم کند در حالی که بررسی‌های میدانی و تجربیات واقعی خلاف این تصور را نشان می‌دهد. بسیاری از دانش‌آموزانی که به امید شرایط بهتر آموزشی از زابل کوچ کرده‌اند به‌دلیل تنها بودن در شهر جدید و کم شدن فضای رقابتی که قبلا در زادگاه خود داشتند. دچار افت شدید تحصیلی شده‌اند و حتی در مواردی ترک تحصیل کردند.
خوشبختانه امروزه زابل نسبت به گذشته با برخورداری از زیرساخت‌های آموزشی مطلوب، محیطی فراهم کرده که دانش‌آموزان بتوانند با آرامش روانی و پیوستگی آموزشی مسیر تحصیل خود را طی کنند. جابه‌جایی در دوران حساس تحصیل، نه‌تنها به رشد علمی آسیب می‌زند بلکه از منظر روانی و اجتماعی نیز تأثیرات منفی عمیقی بر دانش‌آموز می‌گذارد.
بدیهی است پس از اتمام دوران تحصیل، مسیر زندگی برای آنها باز خواهد بود و می‌توانند با آمادگی کامل و مهارت‌های لازم به هر نقطه‌ای که مایل باشند کوچ کنند. اما اکنون، فرصت بهره‌مندی از آموزش در زابل فراهم است و باید آن را قدر دانست.
پس فراموش نکنیم آینده‌ی روشن فرزندان سیستان، در گرو تصمیم‌های آگاهانه و مدبرانه‌ی امروز ماست.
یادداشت به قلم حسین نظری جهانتیغی