به گزارش افق سیستان _ فاطمه سرگزی مدیر گروه سلامت روان، اجتماعی و اعتیاد مرکز بهداشت استان در گفتگو با خبرنگار افق سیستان گفت: فقدان هر عزیزی با ماتمی همراه است. درد و غمی جانکاه که بسته به ویژگیهای فردی، اجتماعی و فرهنگی،عکس العملهای گوناگونی درانسانها ایجاد میکند. بشر در طول زندگی خود همواره با فقدانهای متعددی مواجه بوده و آموخته است که این فقدانها را تاب آورد. هرفقدانی میتوا ند واکنش سوگ به همراه داشته باشد که واکنشی طبیعی است، شامل افکار، احساسات و رفتارهای مختلفی در مراحلی متفاوت است .

وی ادامه داد: عزاداری یک پاسخ طبیعی به فقدان است و انتظار میرود با گذشت زمان، عزاداران با قبول غیبت فرد متوفا در مدتی حدود شش ماه تایکسال بتدریج ضمن حفظ پیوند با او، پیوندهای جدیدی را ایجاد و زندگی جدید وسازنده ای را تجربه کنند

وی افزود: باید سوگوار بتواند بدون درد به متوفا فکرکند. هنگامی که سوگوار دوباره به زندگی علاقمند میشود، امیدواری بیشتری پیدا میکند و لذت دوباره و نیز انطباق با نقشهای جدید را تجربه میکند و حس پایان سوگواری وجود دارد.گاهی نیز وی با این حس مواجه میشود که سوگواری وی هرگز به پایان نخواهد رسید.

به گفته خانم سرگزی بسیاری از سوگواران به سطح عملکرد قبل از فقدان نمیرسند اما زندگی با معنایی را بدون عزیز متوفا میآموزند، بسیاری نیز در مراحل انتهایی گذر از سوگ گیر میکنند و بعد ها متوجه میشوند که زندگیشان در لحظه فقدان ایستاده است، این افراد باید بدانند که افراد دیگری هم برای دوست داشتن وجود دارند و انطباق آنها با سوگ به معنی دوست نداشتن عزیز از دست رفته یا زندگی بدون یاد و خاطره محبوب متوفا نیست.

وی عنوان کرد: برای تسهیل عبور از هر سوگ دیدار از مزارمتوفا و برگزاری مراسم سوگواری به تنهایی‌یا همراه با خانواده نزدیک که در‌یک محل زندگی می‌کنند، صحبت کردن در مورد متوفا با افراد خانواده و پرداختن به خاطرات وی، توجه به هیجان‌هایی که فرد سوگوار در طول شبانه روز تجربه می‌کند، یادداشت برداری و نوشتن هیجانات تجربه شده در دفترچه خاطرات، ترسیم و به تصویر کشیدن هیجانات به صورت نقاشی، درست کردن‌یک قاب از تصاویر فرد متوفا و‌یادداشت کردن تجربه‌های احساسی، استفاده از شیوه‌های سالم مقابله هیجانی مانند ارتباط با دوست‌یا فردی که برای سوگوار شنونده خوبی باشد و وی را قضاوت‌یا نصیحت نکند را پیشنهاد می کنیم

وی افزود: انجام فعالیت‌های ساده فیزیکی مانند پیاده روی و‌یا انجام تمرین‌های ساده ورزشی در منزل، توجه به مراقبت از گیاهان، حفظ نظم روزانه مانند نظافت، آشپزی، خرید، مراقبت از فرزندان، مطالعه، … و پرهیز از شیوه‌های اجتنابی و منفعلانه در مواجهه با سوگ و‌یادداشت کردن آن‌ها مثل: تماشای تلویزیون برای مدت طولانی و بدون هدف، مصرف مواد‌یا دارو بدون تجویز پزشک، پرخاشگری نیز توصیه می شود

مدیر گروه سلامت روان، اجتماعی و اعتیاد مرکز بهداشت استان گفت: در تجربه سوگ، خودتان را با دیگران مقایسه نکنید. هر کس با شیوه خودش از این مرحله عبور می‌کند. این موضوع به عوامل زیادی از جمله ویژگی‌های افراد، حمایت‌های اجتماعی وتاب‌آوری افراد در مقابل دشواری‌ها.. بستگی دارد

وی گفت: سوگ و سوگواری چیزی است که به گذر زمان احتیاج دارد. شاید 6 ماه تا‌یک سال زمان نیاز داشته باشید تا دوباره به روند زندگی عادی برگردید. در این مدت اگر فرآیند سوگ برایتان دشوار شد حتما از پزشک و روانشناس شاغل در نزدیکترین مرکز جامع سلامت محل سکونتتان کمک رایگان بگیرید. صحبت کردن با‌یک فرد متخصص به شما کمک می‌کند که این دوره را با سلامت بیشتر و خسارت کمتری طی کنید و با آموختن مهارت تاب‌آوری و تمرینهای مختلف توان روانی خود را افزایش دهید.تاب آوری بالا درانطباق انعطاف پذیر با سوگ بسیار کمک کننده است .